HET SPEENKRUID

In de afgelopen weken roerde maart zijn staart met harde windvlagen, regen, sneeuw, zon en mooie pikzwarte wolken. Tijdens mijn kuierkes heb ik van dat alles genoten. Deze keer heb ik stilgestaan en gekeken naar het wat wonderlijk speenkruid. In de houtwal verschenen de mooie, wat vet gele, stervormige bloemetjes van het speenkruid. Voor mij betekenen deze bloemetjes altijd de kleine zonnetjes. Ik heb me trouwens al heel lang geleden aangeleerd om ontzettend van deze kleine zonnetjes te genieten.

Ik weet me nog te herinneren dat rond nieuwjaar de eerste, wat glimmende groene blaadjes, van het plantje verschenen. Op zonnige dagen wordt het groene tapijt van bladeren overladen met gele bloemetjes. In het hartje staan meerdere vrouwelijke stamperbloemetjes die zijn omringt door tientallen mannelijke stuifmeel bloemetjes. Als de bladeren aan bomen en struiken nog ontbreken, ziet het speenkruid haar kans schoon om te bloeien, zaden te vormen en wat reservevoedsel in de wortels op te slaan voor het volgende voorjaar.

Van mijn wijze moeder hoorde ik dat deze worteltjes, die op dikke vuilwitte speentjes lijken, en dat daar het plantje haar naam dankt. In haar jeugd gebruikten de mensen de speentjes om er een zalf mee te maken om vervolgens daar de spenen van de koeien en hun handen mee in te smeren als daar kloven in zaten en deze te laten genezen.

Deel dit bericht

Facebook
Twitter
LinkedIn
WhatsApp
Print
Email

Nu op de radio:

Anita & Ed - Hey Joe

Laden...

Laden

Laden…